سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
133
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
پوشيده باشند همچون آستين قميص چه آنكه روى قميصث قبا و كت ميپوشند . بنابراين كيسه پول را وقتى در جيب باطن يا آستين باطن نهاده و به آن دوخته يا ببندند در حقّش صادقست كه در حرز گذارده شده اعمّ از آنكه كيسه متصل به آستين از زير داخل به آن گره زده شده يا از رو آن را محكم نموده باشند . قوله : شدّه فى الكمّ من داخل : كلمه [ شدّه ] به صيغه مصدر بوده و ضمير مجرورى كه مضاف اليه آن است بمال مثل در هم و دينار راجع است . قوله : و فى المبسوط اختار فى الكمّ عكس ما ذكرناه : يعنى عكس آنچه ما از طرف قيل نقل نموديم چه آنكه بفرموده [ قيل ] كمّ ظاهر عبارتست از آستينى كه متاع را در داخلش نهاده و از خارج آن را ببندند در حالى كه كمّ ظاهر در عبارت شيخ ( ره ) اينطور تعريف شده كه عبارت است از آستينى كه متاع را در خارج آن گذارده و از داخلش محكمش كرده و آن را ببندند . و كمّ باطن بفرموده [ قيل ] عبارتست از آستينى متاع را در خارجش نهاده و از داخل آن را محكم نمايند در حالى كه در تعريف مرحوم شيخ اينطور آمده كه كمّ باطن عبارتست از آستينى كه متاع را در جوف و داخل نهاده و از خارج آن را ببندند . قوله : فنقل عن قوم : كلمه [ فاء ] در [ فنقل ] عطف مفصّل بر مجمل است كه همان تفسيريّه باشد و بعبارت ديگر : عبارت [ فنقل عن قوم ] تفسير عكس ما ذكرناه مىباشد . قوله : انّه ان جعلها فى جوف الكمّ و شدّها من خارج : ضمير